टीवी रिपोर्टरतः आरभ्य वाचाघातेन सह जीवनं यावत्
मस्तिष्कस्य धमनीविस्फारस्य, आघातस्य च अनन्तरं एमी-पुरस्कारेण नामाङ्किता संवाददात्री स्वजीवनस्य पुनर्निर्माणं कृतवती ।.
मिशेल क्लेमेन्सस्य कथा
मिशेल क्लेमेन्सः एकः स्वस्थः २५ वर्षीयः आसीत्, एमी-पुरस्काराय नामाङ्कितः टीवी-वार्ता-सम्वादकः आसीत्, सा धावनं, यात्रां, कपकेक्-पाकं च बहु रोचते स्म । अमेरिकादेशस्य विस्कॉन्सिन-राज्यस्य ग्रीनबे-नगरे स्थिते तस्याः विश्वं २०१७ तमस्य वर्षस्य मे-मासे उल्टावस्थां जातम् यदा तस्याः मस्तिष्कस्य धमनीविस्फारः भग्नः अभवत् यया आघातः जातः, येन सर्वं क्षणमात्रेण परिवर्तितम्.
मस्तिष्कस्य त्रीणि शल्यक्रियाः कृत्वा सप्ताहान् यावत् गहनचिकित्साविभागे व्यतीतवान् मिशेलः वाचाघातः, वाक्-अप्रैक्सिया, दक्षिणभागे पक्षाघातः च इति कारणेन जागरिता संचारकेन्द्रितस्य पत्रकारस्य रूपेण सहजतया वक्तुं क्षमतायाः हानिः तस्याः पुनर्प्राप्तेः कठिनतमेषु भागेषु अन्यतमः आसीत् । नित्यं वार्तालापाः आव्हानात्मकाः अभवन्, एकदा तया गृहीतकौशलं पुनः शिक्षितव्यम् आसीत् ।.
मिशेलस्य पुनर्प्राप्तिः धैर्यस्य, विश्वासस्य, दृढनिश्चयस्य च यात्रा अभवत् । वर्षाणां वाक्चिकित्सायाः, पुनर्वासस्य, व्यायामस्य, असंख्यघण्टानां अभ्यासस्य च माध्यमेन सा निरन्तरं प्रगतिम् करोति । यद्यपि वाचाघातः तस्याः जीवनस्य भागः एव तिष्ठति तथापि सा कोऽस्ति इति परिभाषितुं न ददाति । अपि तु सा प्रत्येकं माइलस्टोन् आनन्दयति, एकैकं पदं अग्रे गच्छति च ।.
लेखकत्वेन एकः नूतनः अध्यायः
अद्यत्वे मिशेलः प्रेरकवक्त्री, लेखिका “विनिश्चितः”, व्यक्तिगतप्रशिक्षिका व्यायामप्रशिक्षिका च, वृत्तचित्रनिर्माता, आघातजीवितश्च।सा आघातजीवितान्, वाचाघातेन सह जीवितान्, तेषां परिवारान्, परिचर्यादातृन् च प्रोत्साहयितुं स्वकथां साझां करोति।तस्याः कार्यं वाचाघातस्य विषये जागरूकताम् उत्थापयितुं अन्येषां स्मरणं च अस्ति यत् पुनर्प्राप्तिः सम्भवति, यदा अपि मन्दं भवति।.
मिशेल इच्छति यत् जनाः अवगच्छन्तु यत् वाचाघातः व्यक्तिस्य संवादक्षमतां प्रभावितं करोति-बुद्धिं न प्रभावितं करोति। सा अन्येषां धैर्यं धारयितुं, त्वरितरूपेण न शृणोतु, वाचाघातयुक्तानां जनानां मनसि अभिव्यक्तिं कर्तुं आवश्यकं समयं दातुं च प्रोत्साहयति ।.
वाचाघातेन पीडितानां अन्येषां कृते तस्याः सन्देशः सरलः अस्ति यत् -
“"मा त्यजन्तु मा त्यजन्तु। पुनर्प्राप्तिः कठिनयात्रा अस्ति, परन्तु भवतः मस्तिष्कं अद्यापि चिकित्सां कुर्वन् अस्ति। कार्यं कुर्वन्तु, विश्वासं कुर्वन्तु, प्रत्येकं लघुविजयस्य उत्सवं कुर्वन्तु।”
मिशेलस्य मतं यत् प्रत्येकं पुनर्प्राप्तियात्रा अद्वितीया भवति। सा आशास्ति यत् तस्याः कथा अन्येषां कृते कठिनक्षणेषु बलं प्राप्तुं, आशां आलिंगयितुं, आघातस्य अनन्तरं जीवनम् अद्यापि सार्थकं, उद्देश्यपूर्णं, संभावनापूर्णं च भवितुम् अर्हति इति स्मर्तुं प्रेरयति।.