Dal reporter televisiv a viver con l'afasia
Dopu ün aneurisma cerebral e ün ictus, la giurnalista nominada per ün Emmy l’ha costruid anca mò la sò vita.
La storia de Michelle Clemens
Michelle Clemens l’era una sciura de 25 ànn e sana e una giurnalista de la televisiün nominada per ün Emmy, che ghe piaseva cür, viagià e fà i cupcake. Durant i sò temp a Green Bay, in del Wisconsin, in di Stat Unid, el sò mund l’è cambiad in del magg del 2017, quand l’ha subì ün aneurisma cerebral rut che l’ha causad ün ictus, e l’ha cambiad tutt in ün istant.
Dopu avegh subì tri uperasiün al cervel e avegh pasà seteman in de la terapia intensiva, Michelle la s’è desvilupada cun afasia, aprassia del discurs e paralisi in de la part destra. Come giurnalista che la sò cariera l’era incentrada sü la comunicaziun, perder l’abilitaa de parlà cun facilità l’è stà una di part püsee dificil del sò ripresa. I cunversaziün de tutt i dì diventaven dificil, e lee l’havea da imparà anca mò i abilità che prima havea dad per scuntà.
El ripresa de Michelle l’è stà un viagg de perseveranza, fede e determinaziun. In di ànn de logopedia, riabilitaziun, esercizi e tanti ur de pratica, lee la segutta a prugredir. Anca se l’afasia l’è anca mò part de la sò vita, lee la se nega a lassal definì chi l’è. Inveci, lee la celebra tutt i punt impurtant e la segutta a andà innanz ün pas a la volta.
Un nœuf capitul cuma autor
Incœu, Michelle l’è un oratur motivaziunal, un’autur “DETERMINAD”, formatur persunal e istruttur de esercizi, produtur de documentari e soravivent del ictus. La cundivid la sò storia per incoraggiar i soravivent del ictus, i gent che viven cun afasia, i luur famèji e i caregiver. La sò missiun l’è aumentar la cunsapevuleza sü l’afasia e ricurdar ai olter che el ripresa l’è pusibel, anca quand che se sente lent.
Michelle la vœl qe la jent la capiss qe l'afasia la influenza la capacitaa de comunicar de una persona, la influenza no l'intellijenza. Lee incoragia i olter a vess pazient, a ascultà senza fretta e a där ai gent cun afasia el temp che g’han bisogn per esprimir-s.
El sò messaj ai olter che viven cun afasia l’è facil:
“"Smett minga e arrendi minga. El ripresa l’è un viagg dificil, ma el tò cervel l’è ancamò drèe a guarir. Cuntinua a lavurar, cuntinua a creder e festegia ogni piscinina vittoria."”
Michelle cret che ogni viagg de ripresa l’è ünich. Lee la spera che la sò storia la ispira i olter a truà forza in di mument dificil, a ciapà la speranza e a regordà che la vita dopu ün ictus la pœu anca mò vess significativa, cun fin e piena de pusibilità.