در آگوست ۲۰۲۳، عقیل احمد، مرد جوانی در لاهور پاکستان، از یک حادثه خشونتآمیز جان سالم به در برد که زندگیاش را برای همیشه تغییر داد.
عقیل در منطقه گاجوماتا سوار بر یک ریکشا بود که دو مرد سوار بر موتورسیکلت سعی کردند تلفن همراهش را قاپ بزنند. در حین درگیری، او از ریکشا به بیرون پرتاب شد، سرش به یک مانع بتنی برخورد کرد و بیهوش شد. آمبولانس او را به بیمارستان منتقل کرد.
نه روز بعد، عقیل دچار سکته مغزی شدیدی ناشی از لخته شدن خون در مغز شد. او به جراحی اورژانسی مغز نیاز پیدا کرد. وقتی به هوش آمد، دچار آفازی گلوبال بود - یک اختلال شدید زبانی که توانایی صحبت کردن، خواندن و نوشتن را از او گرفته بود.
عقیل قبل از سکته مغزی، در بخش منابع انسانی یک شرکت در لاهور کار میکرد. پس از آن، شغلش را از دست داد و رابطهاش به پایان رسید. روند بهبودی او کند و منزویکننده بوده است.
بسیاری از دوستان او وقتی که قدرت تکلم کمی داشت، در درک شرایطش مشکل داشتند. چیزی که او را در این مسیر یاری کرد، والدینش بودند که به حامی اصلی او تبدیل شدند و در مواقعی که خودش نمیتوانست ارتباط برقرار کند، به او کمک میکردند.
با گذشت دو سال از درمان و تمرین روزانه، عقیل کمکم قدرت تکلمش را باز مییابد.
“عقیل گفت: ”من زبانم را کلمه به کلمه بازمیگردانم.».
پلیس هرگز نرسید و افراد مسئول هرگز دستگیر نشدند. امروز، عقیل میگوید که دیگر تمرکز او روی این موضوع نیست. تمرکز او روی بهبودی، پذیرش و بازسازی زندگیاش است.
“مبارزه موقتی است، اما ترک کردن تا ابد ادامه دارد. با کمک خدا، من به جلو حرکت میکنم.”