کارولینا بهبودی را به حمایت تبدیل کرد

کارولینا اولوا گارزون، که اصالتاً اهل کلمبیا است، در حین تحصیل در مقطع دکترا در نیویورک زندگی می‌کرد. در ژانویه ۲۰۱۰، او برای عروسی‌اش به کلمبیا بازگشت و قصد داشت کمی بعد زندگی‌اش را در نیویورک از سر بگیرد.

قبل از اینکه بتواند برگردد، با سردرد غیرقابل تحملی از خواب بیدار شد. استفراغ کرد و غش کرد. در بیمارستان، پزشکان آنوریسم مغزی را تشخیص دادند و عمل جراحی اورژانسی انجام دادند که تقریباً ده ساعت طول کشید. روز بعد، او دوباره از حال رفت و به درمان اورژانسی اضافی نیاز پیدا کرد. پزشکان او را به مدت یک ماه در کمای القایی پزشکی قرار دادند.

وقتی به هوش آمد، زندگی‌اش کاملاً تغییر کرده بود. او دچار فلج یک طرف بدن شده بود و برای تنفس به تراکئوستومی و برای تغذیه به لوله تغذیه نیاز داشت.

برای کارولینا، ویرانگرترین فقدان، خودِ زبان بود. او رنگ‌ها، شکل‌ها، اعداد و اصول اولیه‌ی ارتباط را دوباره آموخت.

کمک به دیگران برای درک آفازی

در سال‌های بعد، او زندگی خود را از طریق خلاقیت و اشکال جدید بیان تغییر داد. او کتابی منتشر کرد که در آن زبان‌پریشی را به زبانی ساده و قابل فهم توضیح می‌داد تا به دیگران در درک اختلالات زبانی کمک کند.

کارولینا با درک فقدان شبکه‌های حمایتی در کلمبیا، موسسه‌ای را تأسیس کرد آفاسیه ویتال شش سال پیش. این جامعه مجازی، افراد مبتلا به آفازی، خانواده‌ها و درمانگران را گرد هم می‌آورد و فضایی برای ارتباط و تجربه مشترک ایجاد می‌کند. او از طریق این کار، همچنان به تبدیل فقدان شخصی به حمایت جمعی ادامه می‌دهد.